Klejenie taknin do mebli

Na przykład wypełniacz komórkowy z tkaniny bawełnianej lub szkla­nej można w sposób najprostszy sklejać. W zbiorniku, między warstwami tkaniny, przesyconej sztuczną żywicą, układa się pręty o przekroju okrągłym lub sześciokątnym. Pręty powle­czone są cienką warstwą antyadhezyjną, aby się nie przyklejały do tkaniny. Wypełniony zbiornik przyciska się, po czym żywicę się utwardza. Po utwardzeniu usuwa się pręty i pozostają komórki odpowiedniego kształtu.

Wypełniacz komórkowy z cienkiej folii metalowej (0,015-0,125 mm lub więcej) można wykonywać dwiema metodami: przez zaginanie albo przez rozciąganie folii.

Elementy faliste skleja liściasta się następnie w bloki wielowarstwowe o róż­nym układzie materiału, tj. o zwykłych, podwójnych lub innych pasach falistych. Bloki te przecina się prostopadle do przebiegu warstw przy du­żych prędkościach skrawania, przy czym szerokość otrzymanych pasków odpowiada grubości wyrabianych środków płyt łączonych. W taki sposób meble uzyskuje się środki płyt w postaci tafli złożonych z pasków w żądanym układzie. Istnieje wielka różnorodność środków o konstrukcjach krato­wych i wiele sposobów ich produkcji. Jeśli środki składają się z pasków forniru, wykonuje się je z drewna bukowego lub sosnowego. Grubość pas­ków wynosi np. 0,4 mm.

Można wspomnieć o środkach składających się z pasków forniru o gru­bości około 1 mm, nadłamywanych w segmenty w kształcie trójkąta lub trapezu.

Środki płyt okleja się w prasach sztywnymi okładzinami z reguły dwu­stronnie, w dwóch operacjach, tj. najpierw z jednej, a następnie z drugiej strony. Płyty otacza się drewnianą ramą z drewna iglastego tak, że mają wszystkie boki pełne; są to płyty określonego przeznaczenia.