Pasty i płyny do szlifowania i polerowania

Pasty i płyny do szlifowania i polerowania mają za zadanie dalsze (po szlifowaniu papierem ściernym) lekkie szlifowanie i wyrównywanie po­włoki, a następnie jej wygładzenie i wywołanie połysku. Zasadniczymi składnikami past są środki szlifujące w postaci drobnoziarnistych pro­szków zawieszonych w emulsjach, przeważnie wodno-olejowych, niekie­dy wodno-woskowych, z dodatkiem rozpuszczalników organicznych. Pły­ny zawierają inny środek szlifujący i dodatek rozpuszczalników organicz­nych oraz żywic, których zadaniem jest delikatne powierzchniowe roz­miękczanie powłok i zalewanie rys pochodzących od szlifowania papie­rami i pastą.

Rozmiękczanie powłoki zachodzi częściowo pod wpływem działania płynu, a częściowo pod wpływem ciepła na skutek tarcia tkaniny w postaci taśmy, tamponu lub krążków o polerowaną powłokę. Te dwa czynniki powodują ostateczne wyrównywanie i wygładzanie powłoki  oraz  wywoływanie  połysku.  Asortyment  krajowych  past  i  płynów -do szlifow'ania i polerowania jest dość ubogi — i z tego powodu prze­mysły używające farb i lakierów korzystają często z analogicznych ma­teriałów pochodzących z importu. Do takich materiałów należy np. drob-noziarnista pasta do szlifowania HN3.

1. Pasta do szlifowania powłok lakierowych ' celulozowych stanowi zawiesinę proszków szlifujących w spoiwie składającym się z olejów nieschnących, rozpuszczalników i wotly. Pasta :nadaje powłokom nitrocelulozowym wysoki połysk, w czasie pracy nię_ rozpryskuje się. Pastę nanosi się na obrabianą powłokę w nieznacznych 'ilościach w kilku miejscach i natychmiast poddaje szlifowaniu tampona­mi, krążkami lub taśmą, aż do uzyskania połysku. Po ukończeniu szlifo­wania resztki pasty należy sczyścić ze szlifowanej powierzchni płynem do polerowania. Pozostawienie pasty przez dłuższy czas na powierzchni brabianej jest niedopuszczalne i może spowodować jej uszkodzenie.

2. Pasta do polerowania powłok lakierowych piecowych stanowi zawiesinę, proszków szlifujących i polerujących w emulsji wodnej kwasów syntetycznych lub olejowych i olejów mine­ralnych. Pasj& nadaje się do szlifowania powłok piecowych i innych. W czasie pracy nie rozpryskuje się. Sposób jej stosowania jest taki sam, jak (pasty opisanej wyżej.

3. Pasta do polerowania powłok lakiero­wych Dippol-2 służy do polerowania powłok poliestrowych, nadając im wysoki połysk. Nie plami powłoki i nie zmienia jej odcienia. Stanowi produkt homogenizacji mikrowosku polietylenowego, oleju mineralne­go, emulgatora niejonowego, wosku twardego, proszków ścieralnych i roz­cieńczalnika. Jest to jednorodna gęsta masa koloru oliwkowoszarego, do rozcieńczania wodą. Do pracy stosuje się emulsję złożoną z 10 części pa- j sty i 8 części wody, co powinno dać lepkość w granicach od 17 do 11 s. j Roztwór roboczy przygotowuje się na 24 h przed użyciem.

4. Płyn do polerowania powłok lakiero-j wych celulozowych stanowi zawiesinę środków lekko szlifują­cych w emulsji wodnej olejów nieschnących % dodatkiem roztworu ży- I wicy naturalnej w rozpuszczalnikach organicznych. Przed użyciem płyn miesza się aż do "uzyskania jednorodnej emulsji, a następnie flanelą zwilżoną emulsją przeciera się dokładnie całą powłokę. Resztki płynu usuwa się z powierzchni suchą flanelą. Pozostawienie płynu na polero­wanej powłoce przez dłuższy czas jest niedopuszczalne.

5. Płyn do polerowania powłok lakiero­wych chemoutwardzalnych jest mieszaniną alkoholi, estrów kwasu octowego, glikoli i węglowodorów aromatycznych. Stosuje się go do wygładzania rys powstałych w wyniku szlifowania wełną stalową po­włoki z lakieru chemoutwardzalnego do mebli, matowego. Powłokę la­kierową przeciera się tamponem zwilżonym płynem do polerowania, a pt pewnym czasie wyciera się ją do sucha