Rozwój produkcji

Na rozwój produkcji sklejek, zwłaszcza w Ameryce Pn.

wpłynął wzrost za­potrzebowania -na sklejki służące do użytku zewnętrznego, znane w krajach zachodnich jako „WBP" 3. Tak np. ich udział na rynku brytyjskim przekroczył w ciągu ostatnich lat 50%. Wprowadzenie tych sklejek znacznie rozszerzyło zakres stosowania omawia­nych materiałów w budownictwie i przyczyniło się do ich atrakcyjności w krajach najbardziej uprzemysłowionych. Jest icharakterystyczne, że najsilniejszy wzrost produkcji  ujawnił się, w krajach technicznie rozwiniętych, jak USA, ZSRR, Japonia, Kanada, NRF; niektóre z nich należą do najbardziej zasobnych w drewno.

0  szerokim rozwoju produkcji sklejek świadczy m.in. przerób w tym celu na świecie ok. 220 różnych gatunków drewna, z tych jednak tylko ok. 25 gatunków przerabia się na sklejki masowo.
Na podstawie oszacowań, udział daglezji wynosi 47%, olchy i brzozy 13%, drewna lauan — 9% w światowej produkcji sklejek.
Obserwuje się: postępy w budowie maszyn i urządzeń w celu zwięk­szenia ich wydajności i dokładności, przyspieszenia i usprawnienia wszyst­kich ogniw procesu technologicznego produkcji sklejka antypoślizgowa, rozszerzenia me­chanizacji i automatyzacji np. spajania, prasowania i wykańczania sklejek, wprowadzanie nowych, lepszych klejów syntetycznych, jak również — nowych, coraz bardziej uszlachetnionych odmian sklejek, np. przez spec-jałną obróbkę ich powierzchni (sklejki gruntowane i lakierowane, druko­wane, laminowane, perforowane itp.)- Czynniki te przyczyniają się do ciągłego rozwoju tego przemysłu, zarówno w Europie, jak w Ameryce Pn. i w innych częściach świata. Rozwój ten wynika z przesłanek zarówno ekonomicznych, jak technicznych i ujawnia się w coraz większej różnorod­ności produktów, w rozszerzaniu ich zastosowań, w polepszaniu jakości i obniżaniu kosztów produkcji sklejek.